Stencil στη γειτονιά

Stencil που πατήθηκε σε τοίχους της γειτονιάς

Stencil που πατήθηκε σε τοίχους της γειτονιάς

Advertisements

Αφίσες που κολλήθηκαν σε σχολεία της γειτονιάς

Αφίσες που κολλήθηκαν σε σχολεία της γειτονιάς

Τι έγινε στο Φαρμακονήσι

Τη νύχτα της 19ης Ιανουαρίου μια βάρκα με 25 πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και τη Συρία προσεγγίζει τα χωρικά ύδατα του ελληνικού κράτους. Ανοιχτά της Λέρου, στο Φαρμακονήσι, εντοπίζεται από το λιμενικό και ως δια μαγείας, η βάρκα ναυαγεί. Δώδεκα άτομα, 9 παιδιά ηλικίας από ενός(!) μέχρι 13 χρονών και 3 γυναίκες χάνονται στη θάλασσα.  Ένα 12χρονο παιδί και μια 38χρονη γυναίκα είναι ήδη επίσημα νεκροί, αφού τα σώματα τους έχουν βρεθεί στα παράλια της Τουρκίας. Οι υπόλοιποι 16 επιζήσαντες του ναυαγίου, οδηγούνται στα κρατητήρια της Λέρου και διανυκτερεύουν εκεί χωρίς καν να τους δοθεί φαγητό. Τις επόμενες μέρες μεταβαίνουν στον Πειραιά με πλοίο της γραμμής, αφού πρώτα χρειάστηκε η συνδρομή αλληλέγγυων για να καλυφθεί το κόστος των ναύλων τους.

Τα ελληνικά ΜΜΕ αρχικά δε μεταδίδουν εικόνες και μαρτυρίες από τους επιζήσαντες, θάβοντας το θέμα στα άδυτα της ειδησεογραφίας ως μια ακόμη στατιστική πνιγμένων “λαθρομεταναστών” (όπως ρατσιστικά τους χαρακτηρίζουν). Στην συνέχεια, αφού το γεγονός λαμβάνει διαστάσεις από αλληλέγγυους και  παρουσιάζεται και στα ξένα μέσα, ο θόρυβος που δημιουργείται αναγκάζει τα εγχώρια ΜΜΕ να το καλύψουν εκτενέστερα.

Οι 16 επιζήσαντες μιλούν για επαναπροώθησή τους από το λιμενικό, το οποίο ρυμουλκώντας με μεγάλη ταχύτητα τη βάρκα, επιχείρησε τη βίαιη εκδίωξή τους προς τις τουρκικές ακτές προκαλώντας το ναυάγιο. Οι ίδιοι καταγγέλλουν, ότι την ώρα που βρέθηκαν στο νερό, οι ένστολοι του λιμενικού τους έβριζαν και τους χτυπούσαν όσο εκείνοι προσπαθούσαν να σώσουν τα παιδιά και τις γυναίκες τους που πνίγονταν.  Όλα αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις υποτιθέμενες καταθέσεις που παρουσίασε το λιμενικό, στις οποίες τους εμφάνιζε ευγνώμονες που τους έσωσαν. Οι πραγματικές μαρτυρίες των ναυαγών φάνηκε να ενοχλούν τις ελληνικές αρχές, καθώς όποτε οι μετανάστες τολμούσαν να ξεμυτίσουν από το χώρο του δήμου που διαμένουν προσωρινά στο κέντρο της Αθήνας, τους προσήγαγαν χωρίς λόγο.

fwto1

Τα “παλικάρια” του λιμενικού είναι τα ίδια αδίστακτα ανθρωπάκια που παρέλασαν το 2010 τραγουδώντας ότι θα φτιάξουν τα ρούχα τους από δέρματα Αλβανών, οι ίδιοι που καθημερινά ξυλοκοπούν φτωχοδιάβολους στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας και αυτοί που δολοφόνησαν το 2009 τον κούρδο μετανάστη Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ ξυλοκοπώντας τον μέχρι θανάτου στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά που κάνουν στη στεριά οι μπάτσοι: ξυλοφορτώνουν τους φτωχούς και προσκυνούν τους πλούσιους.

Η δήλωση του αρμόδιου υπουργού Βαρβιτσιώτη μετά το συμβάν, πως “η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι”, είναι στην ουσία μια κυνική ομολογία της κρατικής δολοφονίας, στο δόγμα της πολιτικής της απώθησης και της αποτροπής. Το είχε πει προγενέστερα και ο αρχηγός των μπάτσων στους υφιστάμενούς του, σε ηχητικό ντοκουμέντο που διέρρευσε: “πρέπει να τους κάνουμε το βίο αβίωτο”,  αναφερόμενος στους μετανάστες.

Τι σημαίνει η φύλαξη των συνόρων;

Η πλέον γλαφυρή περιγραφή της κατάστασης έχει γίνει από τον φασίστα βουλευτή της ΝΔ, Πλεύρη: “φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχουν νεκροί.” Από τις νάρκες και τον φράχτη στον Έβρο, έως το λυσσασμένο κυνηγητό από πλωτά σκάφη του λιμενικού που  καταλήγει σε βυθισμένες αλιευτικές βάρκες με πνιγμένους μετανάστες, συχνά αναμεσά τους και παιδιά, αυτό είναι το γνώριμο σκηνικό της περίφημης υποδοχής και φιλοξενίας.

Οι συνεχείς δολοφονίες μεταναστών ξεκινούν πολύ πριν τα σύνορα του ελληνικού κράτους, όταν αυτό εκχωρώντας στρατιωτικές βάσεις και διαθέτοντας ανθρώπινο δυναμικό έχει συμμετάσχει σε πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εναντίον των χωρών από τις οποίες έρχονται. Η ίδια η Ευρώπη επιχορηγεί τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τον ευρω-στρατό που ακούει στο όνομα frontex, αυτόν που υψώνει φράχτες στον Έβρο και κυνηγάει μετανάστες οδηγώντας τους στα ναρκοπέδια των συνόρων. Ταυτόχρονα, ψηφίζοντας νόμους όπως ο ισχύων του Δουβλίνο ΙΙ, φροντίζει οι μετανάστες να μένουν μακριά από το καπιταλιστικό ελντοράντο των χωρών της κεντρικής Ευρώπης. Έτσι η μεσόγειος έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο μεταναστών, που υπολογίζονται σε 13.500 τα τελευταία 14 χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι 500 περίπου νεκροί στην Λαμπεντούζα της Ιταλίας πέρυσι.

3 γυναίκες και 9 παιδιά χάθηκαν  στα νερά του Αιγαίου,  για να γίνει σαφές στις πατρίδες τους ότι είναι ανεπιθύμητοι στην Ευρώπη-φρούριο.  Στην προσπάθειά τους να αποφύγουν την κόλαση της εξαθλίωσης και του πολέμου βρέθηκαν στη δίνη ενός άλλου ακήρυχτου πολέμου. Δεν είναι οι πρώτοι. Από τον Αύγουστο του 2012 τουλάχιστον 136 μετανάστες, Σύροι και Αφγανοί οι περισσότεροι, πνίγηκαν περνώντας με σκάφη από την Τουρκία στην Ελλάδα.

Ένας πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη

Μπάτσοι και λιμενόμπατσοι, φρόντεξ, φασίστες και διωκτικές αρχές δολοφονούν κατά παραγγελία του κράτους. Ο νέος ολοκληρωτισμός είναι εδώ και κανείς δεν μπορεί να πει πλέον ότι δεν γνωρίζει. Η συστηματική εξόντωση των μεταναστών είναι αδιανόητο να μας γίνει συνήθεια. Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι η καθημερινή υποτίμηση της δικής μας ζωής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την δική τους. Μαζί πρέπει να οργανώσουμε την αδιαλλαξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, να στρέψουμε την οργή μας ενάντια σε όσους μας κλέβουν τη ζωή.
Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Να τους τσακίσουμε μια για πάντα.

Πανό που κρεμάστηκαν στη γειτονιά στις 22/01/2014

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Να γεμίσει η γειτονιά ξανά παιδικές φωνές

Τα τελευταία χρόνια, μέσα σε συνθήκες συνεχούς υποβάθμισης της περιοχής και κατ’ επέκταση της ζωής μας, ως κατοίκων(ντόπιων και μεταναστών)του Αγίου Παντελεήμονα βρήκαν εύφορο έδαφος να αναδυθούν οι περιβόητες επιτροπές »αγανακτισμένων κατοίκων». Χαρακτηριστικά των επιτροπών αποτελούσαν τα φασιστικά-εθνικά ιδεώδη, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και η ρητορική μίσους, που είχαν ως στόχο τους καταπιεσμένους μετανάστες. Ο εκδιωγμός των μεταναστών από την επιτροπή φασιστών εκλαμβάνεται ως μεθοδευμένο σχέδιο αυτών, αφού για τους μετανάστες η πλατεία και η παιδική χαρά αποτελούσαν χώρους χαράς και κοινωνικοποίησης. Επιπροσθέτως οι ΄»αγανακτισμένοι» φασίστες με πρόφαση την απειλή περί υγειονομικής βόμβας και άλλα ρατσιστικά επιχειρήματα όπως »οι μετανάστες είναι εγκληματίες», τους απέκλεισαν δια της βίας(μαχαιρώματα, πογκρόμ, ξυλοδαρμοί) από την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα καταφέρνοντας τελικά να κλείσουν-σφραγίσουν την παιδική χαρά και να τη μετατρέψουν σε »νεκρό χώρο». Σύμμαχοί τους σε αυτό το έγκλημα τα μαγαζιά φασιστών και μαφιόζων γύρω από την πλατεία και το Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα. Απώτερος σκοπός, των φασιστών που κρύβονταν πίσω από τον τίτλο »επιτροπές κατοίκων», ήταν από τη μία η οικονομική εκμετάλλευση της γειτονιάς μας από τη μαφία και από την άλλη η εδραίωση της Χρυσής Αυγής, έχοντας ως κέντρο δράσεων πλέον την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα.

08cb54f02b625d73a1a79b7987e1101f

 Το κλείσιμο της παιδικής χαράς αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της δράσης των φασιστικών επιτροπών, καθώς εκτός από την στρατηγική του σημασία ως ορμητήριο ρατσιστικών επιθέσεων, οδήγησε και στην περιθωριοποίηση των ανθρώπων που σύχναζαν εκεί. Σε ένα τέτοιο μέρος, όπως η παιδική χαρά, άνθρωποι με διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά έρχονται σε επαφή και σε βάθος χρόνου μπορούν να δημιουργήσουν μεταξύ τους δεσμούς αλληλεγγύης, σύμπνοιας και συνεργασίας. Έτσι, φρόντισαν να σφραγίσουν την παιδική χαρά καλλιεργώντας μια ακατάσχετη ξενοφοβία και συντελώντας στην απομόνωση ντόπιων και μεταναστών με σκοπό να κινηθούν ανενόχλητοι σε ιδεολογικό και παρα-οικονομικό πλαίσιο.

 Αγγίζοντας πια το παρόν, ήρθε η ώρα να αναφερθούμε σε μια »μεγάλη μορφή» του »αντιφασισμού»: το δήμαρχο Αθηνών Γ. Καμίνη, όπου με την ανοχή-συνενοχή του συνέβαλε σε όλες αυτές τις πράξεις που οδήγησαν την περιοχή στην εγκατάλειψη. Όμως με τις δημοτικές εκλογές να πλησιάζουν αποφάσισε κάτι »πρωτοφανές». Το άνοιγμα της παιδικής χαράς. Σκοπός του βέβαια, δεν είναι να γεμίσει και πάλι χαρούμενα παιδιά με τους γονείς τους, αλλά να λανσάρει τώρα πριν τις εκλογές το »ανθρωπιστικό» προφίλ του, έχοντας ως στόχο την προσέλκυση ψηφοφόρων προς το πρόσωπό του την ημέρα των εκλογών.

 Πολλά έχουν ειπωθεί για το ζήτημα της παιδικής χαράς, αλλά για αυτό, οι μόνοι που μπορούν να έχουν λόγο είμαστε εμείς, οι ίδιο οι κάτοικοι(ντόπιοι-μετανάστες) που βιώνουμε το χρόνο και το χώρο καθημερινά. Μόνος λοιπόν, τρόπος λειτουργίας της παιδικής χαράς είναι η πρόσβαση όλων σε αυτή πέρα από κάθε συμφέρον και κοινωνικό αποκλεισμό. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, πρέπει να τσακίσουμε το φασισμό παντού. Στα σχολεία, στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις πλατείες και στις παιδικές χαρές. Με όπλο μας την αλληλεγγύη θα κόψουμε το χέρι του κράτους και του παρακράτους που επιβάλλουν τη μιζέρια στις ζωές μας. Με την επιβεβλημένη παρουσία μας , διεκδικούμε το χώρο, αυτοοργανωμένα και αντιεραρχικά, χωρίς καμιά διαμεσολάβηση κράτους- αφεντικών-μαφίας, ώστε να μετατραπεί η παιδική χαρά σε ένα ελεύθερο χώρο κοινωνικοποίησης, διασκέδασης, παιχνιδιού και γέλιου.

Η παιδική χαρά δεν είναι για φασίστες και μαφιοζο-αφεντικά

Είναι χώρος που παίζουν και γελούν παιδιά