Τρικάκια που πετάχτηκαν στις 26/10 στην πλατεία Αγ. Παντελεήμονα

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements

Τρικάκια σε σχολεία για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το συνταγματικό τόξο ρίχνει φασιστικά βέλη

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 πέφτει νεκρός από μαχαιριά φασίστα ο Παύλος Φύσσας, μουσικός με έντονη αντιφασιστική δράση, στο Κερατσίνι. Από την πρώτη στιγμή οι μαρτυρίες κάνουν λόγο για σχεδιασμένη δολοφονική επίθεση εναντίον του αντιφασίστα Παύλου, που έφερε εις πέρας μέλος της τοπικής οργάνωσης της Νίκαιας με άκρως επαγγελματικό τρόπο. Ωστόσο, αρχικά έγινε προσπάθεια διαστρέβλωσης της αλήθειας από τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε., αναφέροντας πως ο φόνος ήταν το αποτέλεσμα αντιπαράθεσης σχετικά με το ποδόσφαιρο. Φυσικά, δημοσιογράφοι και πολιτικοί φρόντισαν να δικαιολογήσουν και την απουσία παρέμβασης της αστυνομίας, η οποία ήταν παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της συμπλοκής. Όσο κι αν προσπάθησαν όμως να πείσουν για την έκπληξη και την οδύνη τους, το γεγονός είναι ένα: οι φασίστες της Χρυσής Αυγής δολοφονούν, κεκαλυμένοι από την πλήρη ανοχή του κράτους, το οποίο και υπηρετούν.

Για εμάς η δολοφονία του Παύλου από χρυσαυγίτη ήταν το επόμενο βήμα της επέλασης κράτους, αφεντικών και φασιστών, καθώς τα περιστατικά βίας που άλλοτε κατέληγαν σε θάνατο και άλλοτε σε σοβαρούς τραυματισμούς ανθρώπων (πογκρόμ σε μετανάστες, επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους, γυναίκες και γενικά σε οποιονδήποτε δε συμφωνεί με τις αρρωστημένες τους ιδέες), είναι πραγματικότητα εδώ και χρόνια. Έπειτα από την είσοδο των νέο – ναζί στο κοινοβούλιο ξεκίνησε ένα καλοσχεδιασμένο επικοινωνιακό παιχνίδι προβολής της φασιστικής υποκουλτούρας, που σιγά – σιγά ενσωματώθηκε κι έγινε αποδεκτό από την κοινωνία σαν κάτι το φυσιολογικό, κάτι το ακίνδυνο, κάτι το αντισυστημικό. Αφιερώματα στα μέλη της Χ.Α, που παρουσιάζονται ως οι «αγανακτισμένοι Έλληνες» της διπλανής πόρτας, lifestyle αναφορές σε κιτρινοφυλλάδες, αλλά και δηλώσεις ρουφιανοδημοσιογράφων περί σοβαρής Χ.Α, κολακευτικά σχόλια από μέλη της κυβέρνησης και βλέψεις για συνεργασία, έστρωσαν το έδαφος για την πλήρη αποδοχή και απενοχοποίηση του φασισμού σε μία κοινωνία στα όρια της εξόντωσης. Λίγες μέρες πριν την εν ψυχρώ δολοφονία, 9 μέλη του Π.Α.Μ.Ε στην ίδια περιοχή δέχθηκαν δολοφονική επίθεση από τους νέο – ναζί του κράτους, οι οποίοι την ίδια χρονική περίοδο προκάλεσαν δήθεν αναταραχή σε εκδήλωση στο Μελιγαλά. Φυσικά, γεγονότα σαν αυτά έδωσαν τροφή για ακόμα μία φορά στα παπαγαλάκια να καλλιεργήσουν την ανυπόστατη θεωρία των 2 άκρων προσπαθώντας ουσιαστικά να ταυτίσουν την αντιφασιστική δράση με τους νέο – ναζί και πως και οι δύο αποτελούν τάχα μου την ίδια απειλή για την δήθεν δημοκρατία τους.

3352264777_b6245a9d37

Η δολοφονία του Παύλου είναι μία κρατική δολοφονία, όπως και κάθε δολοφονία κατά τη διάρκεια των πογκρόμ από τα φασιστοειδή, με ηθικούς αυτουργούς τους 450.000 ψηφοφόρους που οπλίζουν το χέρι των νέο – ναζί. Ο φασισμός είναι σύμπτωμα του καπιταλισμού, είναι το τελευταίο στάδιο του που σε περιόδους κρίσης χρησιμοποιείται για την παραπλάνηση της κοινωνίας, τον εκφοβισμό των ανθρώπων και φυσικά τη φτωχοποίηση της, αφού εκπληρώνει τα σχέδια των αφεντικών για χαμηλότερα μεροκάματα. Αξίζει λοιπόν να τονίσουμε ότι οι βουλευτές νέο – ναζί αλλά και τα μέλη των φασιστικών οργανώσεων, παρά τις απολίτικες υποσχέσεις για κάθαρση του πολιτικού συστήματος, μια πιο καθαρή Ελλάδα κλπ ,κυρίως έπειτα από την «νομιμοποίηση τους» και την είσοδό τους στη Βουλή, έχουν επιδοθεί σε μία ανελέητη επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και σε κάθε μορφή αντίστασης. Πέραν της καλλιέργειας του ρατσισμού, έχουν λάβει χώρα εκατοντάδες επιθέσεις σε εργάτες ντόπιους ή μετανάστες, πολλές είναι οι αναφορές που τους θέλουν σε ρόλο ελεγκτή στα Μ.Μ.Μ, στηρίζουν κάθε νομοσχέδιο που συμφέρει εφοπλιστές και βιομήχανους και φυσικά σαμποτάρουν κάθε απεργιακή κινητοποίηση, καλώντας μάλιστα σε απαγόρευσή τους. Η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, συνέβη σε μία κατ’ εξοχήν εργατική περιοχή όπου οι φασίστες προσπαθούν να εισχωρίσουν μέσω της δημιουργίας εθνικιστικών σωματίων με σκοπό να στηρίξουν τα μεγαλόπνοα σχέδια των εφοπλιστών.

Τώρα που πλέον η επίθεση του κράτους μέσα από φόρους, περικοπές μισθών, καταστολή, στέρηση βασικών δικαιωμάτων και αγαθών έχει γίνει πιο σκληρή από ποτέ, τώρα που από παντού μας πνίγει η μπόχα της κρίσης τους, κράτος και παρακράτος δοκιμάζουν τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Θεωρώντας πλέον δεδομένο τον εκφασισμό μας, κάνουν ένα βήμα πιο πέρα προσπαθώντας να μπούνε στους χώρους εργασίας, με τραμπούκους που στοχεύουν στο να εκφοβίσουν και να καταστείλουν οποιαδήποτε αντίσταση των εργαζομένων. Τελικά στρέφουν τα μαχαίρια τους σε καθετί θα βρεθεί στο δρόμος τους, καθετί θα μπορούσε να εμποδίσει τα σχέδια των αφεντικών τους. Και από τα μαχαίρια του Κερατσινίου ως τα μαχαίρια που ακονίζονται στον Αγιο Παντελεήμονα «ένας φασισμός δρόμος είναι». Στη γειτονιά όπου ξεκίνησε το κράτος το φασιστικό πείραμά του, αποδομώντας μια περιοχή και αφήνοντάς τη στα χέρια των Χρυσαυγιτών. Είναι εδώ όπου η Νέα Δημοκρατία και το Πα.Σο.Κ εγκαθίδρυσαν ένα μητροπολιτικό στρατόπεδο συγκέντρωσης με τη βοήθεια του ξεφτίλα Καμίνη και διάφορων δήθεν αριστερών. Η κλειστή παιδική χαρά στον Άγιο Παντελεήμονα, τα συσσίτια και ιατρική περίθαλψη μόνο για Έλληνες, και η προστασία σε μαγαζιά, είναι μόνο μερικά παραδείγματα από τα εκατοντάδες, όπου κεντρική και τοπική αυτοδιοίκηση μαζί με τους νέο – ναζί συμπορεύθηκαν.

Οι κρατικές δολοφονίες τους σε καμία περίπτωση δε θα μας φοβίσουν και δε θα μας σταματήσουν. Ήρθε η ώρα να περάσουμε από την άμυνα στην επίθεση, όπως προτάσσει η κοινωνική- ταξική συνείδηση και η αντιφασιστική κουλτούρα μας. Να τσακίσουμε το φασισμό παντού, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, στους δρόμους, στα πάρκα και τις πλατείες και να απομονώνουμε τους ψηφοφόρους των νέο – ναζί, κάνοντάς τους γνωστό πως οι δικαιολογίες τους τελείωσαν, όποια μικροαστική υπεράσπιση υπάρξει θα εισπράττει την οργή μας, όποιο χέρι σηκώνεται θα τσακίζεται. Με όπλο μας την αλληλεγγύη, την υπευθυνότητα και την αξιοπρέπεια, δε χαμηλώνουμε το κεφάλι μας και δεν κάνουμε ούτε χιλιοστό πίσω!

Το χρονικό μιας υποβάθμισης

Μπροσούρα

Τι παίζει με τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα και της πλατείας Αττικής; Όσο μπορούμε πιο συνοπτικά, θα πούμε για όλα τα γεγονότα τα οποία γνωρίζουμε πολύ καλύτερα από τα Μ.Μ.Ε και τους κάθε λογής τηλεφασίστες που αβαντάρονται από αυτά. Στο άκουσμα του ονόματος της γειτονιάς μας, όποιος δεν έχει ιδέα από κέντρο και κυρίως από το 6ο Διαμέρισμα, φαντάζεται μια εικόνα γκετοποιημένης περιοχής με συνεχή εγκληματικά κρούσματα για τα οποία πάντα ευθύνονται οι μετανάστες ή για να το πούμε στη γλώσσα των ρατσιστών, οι λαθρομετανάστες, γιατί με τους άλλους τους »νόμιμους» δεν έχουν πρόβλημα, όπως ψευτουποστηρίζουν. Υπάρχει αυξημένη εγκληματικότητα τελικά; Γίνεται εμπόριο ναρκωτικών; Η πορνεία μεγαλουργεί στα διάφορα »μπαρ» και μπουρδέλα; Trafficking και κυκλώματα εκμετάλλευσης μεταναστών υπάρχουν; Κρυφά καζίνο φυτρώνουν αναπάντεχα εδώ κι εκεί; Η απάντηση σε όλα αυτά είναι απλή, ΝΑΙ. Οι δράστες όμως δεν είναι οι μετανάστες, αλλά οι ίδιοι φασίστες, οι οποίοι κονομάνε με την αγαστή συνεργασία των φίλων τους, των μπάτσων. Πολλά πράγματα είναι τυχαία, αλλά όσα έχουν συμβεί στη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, αγγίζουν τα όρια της νομοτέλειας και ενός αυστηρά προκαθορισμένου σχεδίου. Σχέδιο από ποιόν; Μα φυσικά από το κράτος και το κεφάλαιο, υποβοηθούμενα από τα πιστά τσιράκια τους, τους φασίστες.

fsrs

 Η αρχή είναι το ήμισυ του φασισμού

 Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα αρχίζουν περίπου μια δεκαετία πριν, όταν το δεύτερο μεταναστευτικό κύμα ανθρώπων κυρίως από την Ασία και την Αφρική, εγκαταστάθηκε στο κέντρο της Αθήνας. Η έλευση των μεταναστών θα οριοθετούσε μια νέα στρατηγική εργασιακών συνθηκών, αυτή της παράνομης και αστυνομοκρατούμενης καταναγκαστικής εργασίας, κάτι σαν Μανωλάδα, χωρίς φράουλες. Πολλοί μετανάστες θα λειτουργούσαν σαν φτηνοί εργάτες-σκλάβοι χωρίς βέβαια να έχουν το δικαίωμα της διεκδίκησης των θεσμικών εργατικών δικαιωμάτων, αφού είχαν πάψει πλέον να λειτουργούν ως υποκείμενα, αλλά υπήρχαν μόνο ως εργασιακά αντικείμενα των κρατικών και παρακρατικών μαφιόζων. “Σάρκες” θα μεταφέρονταν σε ένα δομημένο και οργανωμένο περιβάλλον εκμετάλλευσης σε όποιοδήποτε τομέα της παράνομης εργασίας. Ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, χωρίς συρματοπλέγματα πραγματωνόταν σιγά σιγά. Για να εκτελεστεί με επιτυχία αυτό το σχέδιο όμως είχε την ανάγκη ανθρωποφυλάκων, και που θα βρει κανείς καλύτερους από τους υπαλλήλους του ίδιου του κράτους. Η ίδρυση του αστυνομικού τμήματος του Αγίου παντελεήμονα στην οδό Μιχαήλ Βόδα ήταν ορόσημο για τη μετέπειτα πορεία του εγχειρήματος της φασιστικοποποίησης της γειτονιάς. Ήταν το τμήμα που είχε κατηγορηθεί το 2004(και όχι μόνο) ως υπαίτιο για τους βασανισμούς Αφγανών προσφύγων, με το Εφετείο(2012) να καταδικάζει μερικούς εξ αυτών για πλημμελήματα, ενώ μάρτυρες υπεράσπισης υπέγραψαν κάποιοι “κάτοικοι”(φασίστες). Είχε συγκροτηθεί ήδη δύο χρόνια πριν, με εντολή του Μ. Χρυσοχοΐδη και φυσικά με σλόγκαν, “ο αστυνομικός κοντά στον πολίτη(φασίστα)”. Χωρίς καμία έκπληξη, αυτό το τμήμα το επάνδρωσαν κατά κύριο λόγο(όπως και όλα του κέντρου), λεβέντες με αυξημένα τα δημοκρατικά τους φρονήματα, είτε πεπειραμένοι ρατσιστές μπάτσοι, είτε εκκολαπτόμενοι, οι οποίοι καμιά φορά τύγχαναν να είναι ντόπιοι, είχαν μεγαλώσει δηλαδή μέσα στα στενά που θα περιπολούσαν. Πρώην hooligans μετουσιώθηκαν σε ειδικούς φρουρούς και πρώην μαθητές του κλώτσου…έγιναν του μπάτσου, βγάζοντας όλα τα συμπλέγματά τους στη φόρα.

 Ο εθνικισμός παίζει μπάλα

 Το πρώτο βήμα είχε γίνει, προσεκτικά και αθόρυβα, προς το μέλλον που βιώνουμε ως παρόν, αφού η ελληνική κοινωνία ζούσε τότε το καπιταλιστικό όνειρο και τη φούσκα της Πασοκικής και Νεοδημοκρατικής ευμάρειας. Όλα ήταν καλά, το καλοκάιρι του 2004 είχε φτάσει και ήταν ώρα να τονωθεί το εθνικό φρόνημα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναμφισβήτητα θα βοηθούσαν στην ανύψωση της εθνικής υπερηφάνειας και στη διόγκωση της κοινωνικής και ταξικής λήθης που είχαν περιέλθει οι κάτοικοι του κέντρου. Πριν όμως η φλόγα της αρχαίας Ολυμπίας φωτίσει την καπιταλιστική έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, μεσολάβησε η απρόσμενη κατάκτηση του Εuro 2004 από την Ελλάδα, πυροδοτόντας έτσι τα πρώτα ρατσιστικά χτυπήματα εναντίον μεταναστών του πρώτου και του δεύτερου μεταναστευτικού κύματος. Μέσα στο χαμό των πανηγυρισμών, ομάδες φασιστών(Γαλάζια Στρατιά) θα κήρυτταν το μίσος σε νέους που θα είχαν την πρώτη τους επαφή με τον φασιστικό χώρο, αλλά θα ήταν κυρίως το έναυσμα για μια σειρά από πογκρόμ κατά των μεταναστών. Και όλα αυτά συνέβησαν στην περιοχή της Ομόνοιας και στις γειτονιές του 6ου Διαμερίσματος, όπως αυτή του Αγ. Παντελεήμονα. Ήταν η πρώτη φορά, όπου το υποβόσκον ρατσιστικό μίσος βρήκε απροκάλυπτα και μαζικά διέξοδο και σταμάτησε να αναπαραγάγεται μόνο σε λεκτικές αντιπαραθέσεις, αλλά κινήθηκε στο δρόμο της σωματικής βίας. Βέβαια, όπως σημειώσαμε παραπάνω, όλα αυτά χρειάζονται και μια συγκάλυψη, η συνεπικουρία των μπάτσων ήταν εξαιρετική, αλλά ακόμα καλύτερη ήταν αυτή των πολιτικών οργάνων. Το κράτος έδειχνε στους μετανάστες το προσωπείο του, τους χρειαζόταν για φθηνή μαύρη εργασία και μια μερίδα αυτών για την ολοκλήρωση των κατασκευαστικών έργων των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ ταυτόχρονα τους έριχνε και πολλά χέρια ξύλο για να τους κρατάει φιμωμένους.

 Ποιοι αποτελούν το μαγαζί;

 Οι μπάτσοι δεν φτάνουν, για να δέσει το γλυκό χρειάζεται και το παρακράτος, όπου παρουσιάζεται σε διάφορες μεταλλάξεις, άλλες γνωστές και διαβόητες και άλλες άγνωστες και ανυποψίαστες, μα πάντα πλήρως συνεργάσιμες μεταξύ τους.Τη γνωστή μετάλλαξη τη συναντάμε συνήθως με το ιδεολογικό περίβλημα του νεοναζί, είναι αυτός που θα χρειαστεί να εκτελέσει όλες τις βρωμοδουλειές που το κράτος αποφεύγει, για να μην εκτεθεί, κρατώντας έτσι τα προσχήματα. Η άλλη μετάλλαξη είναι αυτή του λιγότερο προβεβλημένου, αλλά βασικότατου παράγοντα, του μαφιόζου. Εδώ συναντάμε αρκετά συχνά το καθόλου παράδοξο, ο νεοναζί με τον μαφιόζο να ταυτοποιούνται, να είναι το ίδιο πρόσωπο, αφού τα οικονομικά τους οφέλη υποκινούν την εκμεταλλευτική τους δράση. Έτσι και στον Άγιο Παντελεήμονα, οι δύο αυτές μορφές του παρακράτους άρχισαν να δρουν μια δεκαετία πριν. Φασίστες που ήταν μπράβοι σε νυχτερινά μαγαζιά ή πληρωμένοι δολοφόνοι με συμμετοχή σε ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, θα έθεταν τα θεμέλια για τη δημιουργία της εκμεταλλευτικής ζώνης του Αγίου Παντελεήμονα και της Πλατείας Αττικής. Το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, η πορνεία και κάθε άλλου είδους παράνομη εργασία θα αυξανόταν με τρομακτικούς ρυθμούς. Ντόπιοι και αλλοδαποί μαφιόζοι θα συνεργάζονταν θαυμάσια, εν γνώση της αστυνομίας και του τοπικού τμήματος. Σε αυτό το σημείο, να τονίσουμε ότι όλα αυτά για να υλοποιηθούν έχουν ανάγκη από μια έδρα, ένα τόπο συνάντησης, δράσης και εφαρμογής των σχεδίων και αυτό το πρόβλημα έρχονται να το λύσουν αυτοί που κατέχουν διάφορα μαγαζιά(συνήθως “μπάρ” και “clubs”) και ανήκουν στην άγνωστη και όχι τόσο συχνά αναφερθείσα μορφή του παρακράτους. Είναι αυτοί που θα εδραιωθούν γύρω από την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και σαν καλοί χριστιανοί ,δίπλα στην εκκλησία, θα φέρουν εις πέρας το σχέδιο τους. Οι μαγαζάτορες λοιπόν, θα παρέχουν την κάλυψη που χρειάζεται κάθε παράνομη εγκληματική εργασία. Με μηδενική σχεδόν προσέλευση -είπαμε δεν είναι αυτοί οι σκοποί τους- ως μαγαζιά-βιτρίνες θα μετατραπούν σε στέκια φασιστικών διεργασιών, ορμητήρια κάθε ρατσιστικής δράσης. Βλέπουμε λοιπόν, πόσο σημαντική είναι η κατάκτηση της νυχτερινής ζωής και της “διασκέδασης” από τους φασίστες σε τοπικό επίπεδο και όχι μόνο, καθώς τους δίνει τη δυνατότητα της εύκολης εξάπλωσης των ιδεών τους και της γεωγραφικής κυριαρχίας. Μα περισσότερο τους παρέχει την διευκόλυνση των παράνομων οικονομικών τους συναλλαγων.

 Κι εγένετο συλλογική ευθύνη

 Από το 2004 και μετά η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα αναφέρεται όλο και πιο συχνά σε εφημερίδες και τηλεοράσεις. Οι δημοσιογράφοι ανακαλύπτουν πως οι μετανάστες είναι μια πληθυσμιακή μερίδα, επικίνδυνη και παρασιτική, εχθρευόμενη την κανονικότητα των ντόπιων κατοίκων. Αρχικώς, σποραδικά ρεπορτάζ θα κάνουν λόγο για υπερβολική συγκέντρωση μεταναστών, οι οποίοι γίνονται τουλάχιστον ενοχλητικοί μιας και δεν έχει υπάρξει πολιτιστική αφομοίωση, διαταράσσοντας έτσι τη μικροαστική νιρβάνα. Ταυτόχρονα εκείνη την εποχή, συντελείται και μία άλλη εμφανής αλλαγή. Τα βράδυα όλο και πιο συχνά ακούγονται ήχοι πυροβολισμών, διαπληκτισμοί από άγνωστες ομάδες και αναφορές μικροκλοπών σε ιδιώτες και μικρομάγαζα. Ένα ράδιο αρβύλα κατασκευασμένο από το παρακράτος που λέγαμε πριν, φροντίζει μέσω φημών και ψιθύρων να εμφυσήσει στους κατοίκους την άποψη πως όλα αυτά τα γεγονότα -ήδη μεγεθυμένα- βαραίνουν τους μετανάστες. Τώρα ο εχθρός αναγνωρίζεται στο πρόσωπο του κάθε μετανάστη, ιδιαιτέρως αυτού που τα φυλετικά χαρακτηριστικά απάδουν με την άρρωστη φαντασίωση περί καθαρότητας. Τα ΜΜΕ μυρίζονται αίμα και επανέρχονται αυτή τη φορά με στατιστικά στοιχεία, στις οθόνες των τηλεοράσεων παρελαύνουν τα ποσοστά αύξησης της εγκληματικότητας στον Άγ. Παντελεήμονα, υποδεικνύοντας κιόλας την οδό Αχαρνών, ως το πιο επιφορτισμένο σημείο. Η αυθαίρετη νοηματοδότηση δεν αργεί να γίνει, οι μετανάστες προκαλούν την ηθική έκπτωση της τοπικής κοινωνίας και συντηρούν το οργανωμένο έγκλημα. Το κράτος και το παρακράτος απαλλάσσεται των ευθυνών και οι ντόπιοι ντοπάρονται με ακόμη περισσότερο μίσος για τους μετανάστες. Η πρώτη γνωριμία τηλεόρασης και ντόπιων φασιστών έχει πραγματοποιηθεί, το επόμενο βήμα δεν αργεί, οι φασίστες καίγονται να γίνουν τηλεπερσόνες κάτι που θα συμβεί αργότερα με το ρολάκι-κομπάρσος “Αγανακτισμένος κάτοικος”.

 Φασίστες ενωμένοι, αφεντικά κερδισμένοι

 Με όσα έχουμε αναφέρει και παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι έχει δρομολογηθεί ήδη μια φασιστική τοπική τακτική, η οποία όμως δεν έχει εξωτερικεύσει το λόγο της και αυτό γίνεται το Νοέμβριο του 2008, όπου “αγανακτισμένα τσιράκια” συγκροτούν την πρώτη “επιτροπή κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα”. Η πορεία της θα διακοπεί για λίγο, λόγω της εξέγερσης το Δεκέμβρη του 2008, αλλά θα συνεχιστεί μερικούς μήνες αργότερα. Μέσα από τις συνευρέσεις των αγανακτισμένων φασιστών θα προκύψουν αποφάσεις για ιδεολογική και εδαφική κατάληψη της περιοχής, επιβολής φασιστικών ιδεών και σκούπα των μεταναστών χεράκι με τους μπάτσους. Τα πογκρόμ με επίκεντρο την πλατεία Αττικής θα λειτουργήσουν και ως άμεση διαφήμιση για την μελλοντική προσέλκυση ανεγκέφαλων ομοϊδεάτων τους. Κάθε βράδυ, διάφορες ομάδες παρακινούμενες από ναζιστικές ιδεοληψίες και με πολλά πιτσιρίκια 15 εως 18 χρονών στη σύνθεσή τους, αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας τις εντολές των μεγαλύτερων ιεραρχικά στελεχών, με σκοπό να ξυλοφορτώνουν όποιον μετανάστη βλέπουν. Μια στρατολόγηση ναζιστικού τύπου παίρνει σάρκα και οστά, υποβοηθούμενη από τους μπάτσους που χαιρετίζουν τέτοιες κινήσεις και γελούν αν βρεθούν ως θεατές σε πογκρόμ. Η πλατεία Αττικής θα μετατραπεί σε ενέδρα για όποιον μετανάστη περνάει μέσα από αυτήν και στους γύρω δρόμους της. Για τα πογκρόμ, θα καταφύγουν πολλές φορές στη λύση των φασιστομεταγραφών, καλώντας ενισχύσεις φασιστών από άλλες περιοχές, ακόμα και εκτός Αττικής. Συγχρόνως, όσοι μετανάστες διαθέτουν κάποιο μικρομάγαζο θα οριστούν ως στόχος, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα τις υλικές καταστροφές των χώρων που στεγάζονται τα μαγαζιά τους και φυσικά τον σωματικό κίνδυνο των ναζιστικών εφόδων. Τότε είναι η στιγμή που σωρηδόν, φασίστες από την “επιτροπή κατοίκων” εμφανίζονται στα κανάλια, διαμαρτυρόμενοι για το μεγάλο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, όπως αναφέρουν. Περιγράφουν τους μετανάστες ως ζώα, απολίτιστους και αγροίκους, τονίζουν την ανάγκη για την εκδίωξή τους, ισχυριζόμενοι ότι αποτελούν κοινωνική απειλή, αφού κατά τις παράλογες επιστημονικές αρλούμπες τους δεν πληρούν τα υγειονομικά κριτήρια, αξιολογούμενοι ως υπάνθρωποι. Σε αυτή τη ναζιστική ιδέα έχει συνεισφέρει το ίδιο το κράτος που τους κρατά μαντρωμένους σε ένα αόρατο εργασιακό στρατόπεδο χωρίς διαφυγή σε άλλη χώρα της Ε.Ε, αλλά και η προπαγάνδα περί μολυσμένων και παθογενών εισβολέων χωρίς χαρτιά. Ο αγανακτισμένος χρυσαυγίτης λοιπόν, μεταδίδει το μίσος κεκαλυμένα μέσα από τον εξορθολογισμένο ρατσισμό της τηλεόρασης. Ο φασισμός από το δρόμο περνά στο σαλόνι και ενδυναμωμένος διαχέεται πάλι στο δρόμο. Βέβαια, για τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα, ούτε λέξη, λογικό, δε γίνεται να εναντιώνεσαι στο σπίτι σου.

 Στο ίδιο έργο…χρυσαυγίτες

 Πίσω από όλες τις “επιτροπές κατοίκων” κρύβονταν τα συμφέροντα της Χρυσής Αυγής, εκείνοι τις δημιούργησαν, εκείνοι τις στελέχωσαν και εκείνοι εξαργύρωσαν τελικώς τη δράσης τους με αυξημένα ποσοστά κοινωνικού ερίσματος και ψήφων. Οι χρυσαυγίτες παρέα με τους νέους τους φίλους , τους μεγαλοδημοσιογράφους, όπως ο Θέμος Αναστασιάδης, θα χτίσουν ένα ψευτοαντισυστημικό προφίλ και θα συνεχίσουν το κυνήγι μεταναστών. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η επίθεση που έγινε στις 7 Ιανουαρίου του 2011 σε αυτοσχέδιο υπόγειο τζαμί επί της οδού Αριστομένους και είχε ως αποτέλεσμα τον εμπρησμό και την ολοσχερή καταστροφή του. Η ναζιστική χρυσαυγίτικη συνθηματολογία πάνω στους τοίχους του υποδηλώνει ξεκάθαρα την προέλευση των αυτουργών της ρατσιστικής πράξης. Δύο χρόνια περίπου πριν από αυτό, βέβαια, οι φασιστικές επιτροπές είχαν προχωρήσει στο κλείσιμο-σφράγισμα της παιδικής χαράς του Αγίου Παντελεήμονα, φοβούμενοι ίσως τις φιλίες των παιδιών τους με παιδιά μεταναστών. Κούνια που τα κούναγε τα Χεσμένα Αυγά λοιπόν, που τρομοκρατούνται από παιδικές φωνές και το γέλιο μερικών ψυχών. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό την στάση του Δήμου Αθηναίων και του Δημάρχου Καμίνη, η οποία συμφωνεί απολύτως με αυτή των νεοναζι χρυσαυγιτών, μιας και δεν υπήρξε καμία εναντίωση στο κλείσιμο της παιδικής χαράς, αλλά ούτε και κάποια επέμβαση για την επαναλειτουργία της. Δήμος και Χρυσή Αυγή χέρι χέρι σε φασιστοπερίπατο, ενώ λίγα μέτρα πιο κει κωλόμπαρα να λειτουργούν με τις ευχές τους. Πέρα από αυτά τα δύο σημαντικά γεγονότα, οι χρυσαυγίτες ξεκινούν τη δραστηριοποίησή τους στον τομέα που ειδικεύονται τα αφεντικά τους, τη φιλανθρωπία. Για λόγους ψηφοθηρίας υποδύονται μπροστά στις κάμερες, τους προστάτες γιαγιάδων που απειλούνται(από τι δε λένε) κατά τη διαδικασία ανάληψης μετρητών από ΑΤΜ και γίνονται θέμα στις ειδήσεις. Δυστυχώς για αυτούς, τα καραγκιοζιλίκια τους δεν περνάνε και αποκαλύπτεται πως η γιαγιά των ΑΤΜ είναι η φασιστομαμά του νεοναζί προστάτη. Μέσα σε όλα αυτά η πλατεία Αττικής, μάλλον καθ’ υπόδειξη του συνοδοιπόρου φασίστα Καμίνη, σημαιοστολίζεται και διακοσμείται από σβάστικες και φασιστικά σύμβολα, όπως και οι τοίχοι του αμαξοστασίου της ΗΛΠΑΠ που βρίσκεται ακριβώς απέναντι επί των οδών Αγορακρίτου και Αδμήτου, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο το καλλιτεχνικό μεγαλείο των χρυσαυγιτών.

agios_panteleimonas

 Real (e)state mafia

 Το αόρατο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη γειτονιά του Αγ. Παντελεήμονα, “φιλοξενεί” σε πολλά μικρά σπίτια, κυρίως υπόγεια, ομάδες μεταναστών που ζουν κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Η μίσθωση στέγης γίνεται με το “κεφάλι” και τα λεφτά φυσικά πάνε στους ιδιοκτήτες που κερδοφορούν εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους. Ένα καλοστημένο κύκλωμα διακίνησης μεταναστών από τα σύνορα μέχρι τα μητροπολιτικά στενά. Η μαφία των ακινήτων όμως δεν συσχετίζεται μόνο με την ενοικίαση διαμερισμάτων σε μετανάστες, αλλά εξαπλώνεται σε όλους τους τομείς των ακινήτων. Σε μια περιοχή που τεχνηέντως γνωρίζει την υποβάθμιση, τα ακίνητα χάνουν την αξία τους και εξαγοράζονται από μεσάζοντες σε εξευτελιστική τιμή με σκοπό τη μελλοντική πώληση όταν θα υπάρξει ξανά σκόπιμα άνοδος των αξιών, βάσει της ανάπλασης που προανήγγειλε ο δήμος Αθηναίων. Τα πάμπολα ακατοίκητα νεοκλασικά θα μοσχοπωληθούν πάλι σε αυτούς που θα θέσουν υπό τον έλεγχό τους την περιοχή με μια νέα εικόνα και γόητρο, την εικόνα της γειτονιάς με μαγαζιά και διασκέδαση. Ο σταθμός του μετρό της Αττικής ως κομβικό σημείο θα βοηθήσει κατά πολύ στην εκπλήρωση του στόχου. Άλλωστε δεν είναι μακρυά από αυτό που συνέβη και στα Πετράλωνα, όπου η υποβάθμιση οδήγησε στην “ανάπλαση” και στη δράση διάφορων μαφιών και παρακρατικών στοιχείων, που λυμαίνονται τον κλάδο της διασκέδασης. Είναι το τελευταίο στάδιο του προμελετημένου εγκλήματος που γράψαμε και στην αρχή. Σε αυτό το στάδιο, κατά την εκτίμησή μας, για το κράτος οι μετανάστες δεν έχουν θέση, θα τους πακετάρει με τσαμπουκά σε ορατά στρατόπεδα συγκέντρωσης ή θα τους απελάσει, διότι θα του χαλάνε το αναπτυξιακό όνειρο πάνω στο φασιστικό χάρτη.

 Γιατί ο Άγιος Παντελεήμονας

 Αν το ερώτημα που τίθεται μετά από όλα αυτά είναι, γιατί επιλέχτηκε η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, η απάντηση είναι πολύ απλή. Δεν βασίζεται σε καμία τυχαιότητα φυσικά, αλλά απορρέει από την ήδη υπάρχουσα τεχνογνωσία των παρακρατικών μηχανισμών που δρούσαν στη περιοχή πριν από την πλήρη υποβάθμιση, όπως η οδός Φυλής, το κέντρο της αθηναϊκής πορνείας, γεμάτη με οίκους ανοχής και νταβατζήδες. Εδώ υπάρχει η πρώτη ύλη για τη διαιώνιση των τακτικών του υποκόσμου. Εδώ οι διασυνδέσεις του λαθρεμπορίου για τα κυκλώματα εκμετάλλευσης εργασίας και ανθρώπων έθεσαν τις βάσεις για μια ολοκληρωτική επέλαση. Εκτός αυτού, ο Άγιος Παντελεήμονας μπορεί να ανήκει γεωγραφικά στο κέντρο, αλλά ουδέποτε υπήρξε αναγνωρίσιμο κομμάτι του. Μάλιστα, οι περισσότεροι Αθηναίοι αγνοούσαν εντελώς την περιοχή, εως ότου γνωστοποιηθεί από τα ΜΜΕ. Δεν είχε καμία τουριστική ή πολιτισμική αξία, ξεχασμένος ακόμα και από τους ίδιους τους κατοίκους του. Η πολεοδομική του διαμόρφωση,η άτακτη οικοδόμηση και η ανυπαρξία πρασίνου πρόσθεσαν κι άλλα “θετικά” στην επιλογή του ως πειράματος ακραίου νεοφιλελεύθερου οραματισμού. Με τα μεγαλύτερα ποσοστά των κατοίκων του να ορίζονται ως μικροαστοί το κράτος δε θα μπορούσε να ζητήσει κάτι άλλο, μιας και όλα συνηγορούσαν πως ήταν η τέλεια επιλογή. Η αλήθεια είναι, πως ίσως η γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα να είναι μια πρώιμη εικόνα ενός εκφασισμένου μέλλοντος το οποίο θα επιβληθεί στις γειτονιές της Αθήνας. Στο χέρι μας είναι να μην τους περάσει.

 Τι κάνουμε τώρα

 Πέραν της ζοφερής κατάστασης που περιγράφεται στο παρόν κείμενο, αλλά και της διαστρεβλωμένης κατάθεσης των γεγονότων των δελτίων προπαγάνδισης του κράτους, στη γειτονιά μας αναπτύσσονται ακόμα σχέσεις βασισμένες στην αλληλοβοήθεια και στην αλληλεγγύη. Η αξιοπρέπεια και η αντίσταση δεν έχουν εξαϋλωθεί, παραμένουν βαθιά ανθρώπινες αξίες κοιτάζοντας κατάματα τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Εδώ διατηρούνται ακόμα εστίες αντιφασιστικής κουλτούρας, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τη μεγάλη αντιφασιστική πορεία που πραγματοποήθηκε στις 22/12/2012 ξεκινώντας από τον Άγιο Νικόλαο και περνώντας από την Αχαρνών και τον Άγιο Παντελεήμονα. Ενθαρρυντική και συνάμα συγκινητική εικόνα, σε όλη τη διαδρομή της πορείας, οι διάφοροι κάτοικοι, ντόπιοι και μετανάστες που βγήκαν στα μπαλκόνια χαιρετίζοντας τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες. Aναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης και την καθυστερημένη δραστηριοποίησή μας, ενάντια σε έναν οργανωμένο εχθρό, όπως το κράτος, οφείλουμε να απαντήσουμε ατομικά και συλλογικά με αυτοοργανωμένες δομές, αποκηρύσσοντας τις ιεραρχίες, χωρίς την αυταπάτη να μας σώσει ένα αόρατο χέρι. Δεν εναποθέτουμε τα ονειρά μας σε καμία υπερβατική δύναμη, μα επιλέγουμε να ορθοποδήσουμε με μόνη πυξίδα το πάθος μας για την ελευθερία. Καλούμε τους μετανάστες, ως την πρώτη κοινωνική ομάδα που δέχεται την επίθεση κράτους και παρακράτους, να αυτοοργανωθούν και συλλογικά να αντιτάξουν την επαναστατικότητά τους τσακίζοντας τους καταπιεστές τους. Χαιρετίζουμε τις αυτοοργανωμένες συλλογικές και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες του κέντρου και αναμένουμε δυναμικές δράσεις και συνεργασία.

Δε θα μείνουμε άπραγοι, ούτε θεατές μπροστά στον ευτελισμό των ζωών, της εργασίας και της αξιοπρέπειας μας. Αρνούμαστε το έκτρωμα του φασισμού να γίνει συνταξιδιώτης του μέλλοντος μας.

Τρικάκια που πετάχτηκαν στα στενά του Αγ. Παντελεήμονα

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.